Στις μέρες μας, η ραδιοτηλεόραση, το internet, ο τύπος και γενικότερα τα ΜΜΕ παρουσιάζουν πολλές αντιθέσεις. Χωρίς αμφισβήτηση, όμως, είναι μέσα ενημέρωσης, πληροφορούν τον κόσμο για την επικαιρότητα, ωστόσο είναι πολιτικά επηρεασμένα και κατευθυνόμενα και εξυπηρετούν οικονομικά συμφέροντα, έτσι η αντικειμενικότητα και η εγκυρότητά τους είναι αμφίβολες.
Από τη μια πλευρά, οι λέξεις αντικειμενικότητα και αξιοπιστία στον τομέα της ενημέρωσης είναι έννοιες άγνωστες, αφού τα ΜΜΕ είναι πλέον εργαλεία χειραγώγησης του λαού στα χέρια των ισχυρών. Έχει παρατηρηθεί απόκρυψη συγκεκριμένων γεγονότων από την κοινή γνώμη και παραποίηση άλλων. Στη θέση αξιόλογων ειδήσεων προβάλλονται ασήμαντα και ανούσια γεγονότα που υποβαθμίζουν τη νοημοσύνη του κοινού.
Από την άλλη πλευρά, στον τομέα της ψυχαγωγίας, έχουμε κατακλυστεί από θεάματα κενού περιεχομένου που χαρακτηρίζονται από χυδαιότητα, φτηνό ερωτισμό και ανοησία. Επιβάλλεται ως πρότυπο ο καταναλωτικός, αμερικάνικος, τρόπος ζωής, οι άνθρωποι χάνουν την ατομικότητά τους, μπαίνουν σε καλούπια προσωπικοτήτων και χάνουν κάθε δυνατότητα αντίστασης σ’ αυτή την αλλοτρίωση. Σ’ αυτό συμβάλλουν σημαντικά και οι εκπομπές τύπου ριάλιτι, οι πολίτες καταντούν να γίνονται ανεκτικοί στην αυξανόμενη παρακολούθηση και να μην αντιδρούν στη δημοσιοποίηση της προσωπικής τους ζωής.
Και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι δεν γίνεται προσπάθεια αφύπνισης του λαού, έχουν εκλείψει οι εκπαιδευτικές εκπομπές και τα επιμορφωτικά περιοδικά και εφημερίδες. Η τέχνη γίνεται πλέον για την τέχνη και έχει χάσει κάθε νόημα και περιεχόμενό της. Η καθομιλουμένη γλώσσα έχει καταντήσει ένα συνονθύλευμα χυδαίων εκφράσεων, ξένων λέξεων και λαθών.
Η μόνη ελπίδα για βελτίωση της κατάστασης είναι οι νέοι, τα άτομα με καθαρό μυαλό, οι άγραφες σελίδες, οι ρομαντικοί και ευαίσθητοι άνθρωποι που θέλουν και μπορούν να αντισταθούν σε αυτή τη συνεχιζόμενη αλλοτρίωση της σκέψης, σ’ αυτό το δεύτερο «Μεσαίωνα» και να φέρουν την πνευματική Αναγέννηση στις επόμενες γενιές.
Από τη μια πλευρά, οι λέξεις αντικειμενικότητα και αξιοπιστία στον τομέα της ενημέρωσης είναι έννοιες άγνωστες, αφού τα ΜΜΕ είναι πλέον εργαλεία χειραγώγησης του λαού στα χέρια των ισχυρών. Έχει παρατηρηθεί απόκρυψη συγκεκριμένων γεγονότων από την κοινή γνώμη και παραποίηση άλλων. Στη θέση αξιόλογων ειδήσεων προβάλλονται ασήμαντα και ανούσια γεγονότα που υποβαθμίζουν τη νοημοσύνη του κοινού.
Από την άλλη πλευρά, στον τομέα της ψυχαγωγίας, έχουμε κατακλυστεί από θεάματα κενού περιεχομένου που χαρακτηρίζονται από χυδαιότητα, φτηνό ερωτισμό και ανοησία. Επιβάλλεται ως πρότυπο ο καταναλωτικός, αμερικάνικος, τρόπος ζωής, οι άνθρωποι χάνουν την ατομικότητά τους, μπαίνουν σε καλούπια προσωπικοτήτων και χάνουν κάθε δυνατότητα αντίστασης σ’ αυτή την αλλοτρίωση. Σ’ αυτό συμβάλλουν σημαντικά και οι εκπομπές τύπου ριάλιτι, οι πολίτες καταντούν να γίνονται ανεκτικοί στην αυξανόμενη παρακολούθηση και να μην αντιδρούν στη δημοσιοποίηση της προσωπικής τους ζωής.
Και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι δεν γίνεται προσπάθεια αφύπνισης του λαού, έχουν εκλείψει οι εκπαιδευτικές εκπομπές και τα επιμορφωτικά περιοδικά και εφημερίδες. Η τέχνη γίνεται πλέον για την τέχνη και έχει χάσει κάθε νόημα και περιεχόμενό της. Η καθομιλουμένη γλώσσα έχει καταντήσει ένα συνονθύλευμα χυδαίων εκφράσεων, ξένων λέξεων και λαθών.
Η μόνη ελπίδα για βελτίωση της κατάστασης είναι οι νέοι, τα άτομα με καθαρό μυαλό, οι άγραφες σελίδες, οι ρομαντικοί και ευαίσθητοι άνθρωποι που θέλουν και μπορούν να αντισταθούν σε αυτή τη συνεχιζόμενη αλλοτρίωση της σκέψης, σ’ αυτό το δεύτερο «Μεσαίωνα» και να φέρουν την πνευματική Αναγέννηση στις επόμενες γενιές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου