6 χρόνια

Φοιτώ στο σχολείο αυτό 6 χρόνια, ωστόσο όλα αυτά τα χρόνια δεν το είδα ολοκληρωμένο, γίνονται διαρκώς έργα τα οποία δεν τελειώνουν. Το κτίριο έχει πολλές ελλείψεις , βάζει νερά όταν βρέχει και όταν χιονίζει, όπως και το προαύλιο, η βιβλιοθήκη υπολειτουργεί, το εργαστήριο της χημείας και των υπολογιστών είναι λειψά, εκδρομές κάνουμε πάντα στο προαύλιο. Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα σε σύγκριση μ’ αυτή την τελευταία χρονιά που ειλικρινά δεν κατάλαβα να πηγαίνω σχολείο. Το λύκειο ως βαθμίδα της εκπαίδευσης υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια, ωστόσο έχει καταντήσει απλά μια προεργασία για τις πανελλαδικές χάνοντας την ουσιαστική του αξία. Ειδικά στην Τρίτη λυκείου που πέρασα όλη τη χρονιά στα φροντιστήρια εξαντλώντας σχεδόν, από τον Ιανουάριο και μετά, το όριο των απουσιών. Αυτό που θυμάμαι από την τελευταία χρονιά είναι ένα διαρκές άγχος, αφού τελικά δεν ήταν μια χρονιά γνώσεων αλλά μια χρονιά προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Κατά τη γνώμη μου κάθε είδους εξετάσεων δεν είναι μια διαδικασία μάθησης αλλά μια στείρα διαδικασία, και ενώ υποτίθεται πως οι εισαγωγικές των πανεπιστημίων έχουν καταργηθεί , περιμένω αυτά τα αυριανά αποτελέσματα για να δω αν, τελικά, μπήκα στο πανεπιστήμιο.